maandag 6 oktober 2014

Een eerste kennismaking

Op dinsdag 26 augustus 2014 kennisgemaakt met een heel andere discipline van de wielersport: tijdrijden. 

Na een stevige voorbereiding in de afgelopen weken en met nog een lichte maaltijd achter de kiezen, vertrok ik rond de klok van 17:15 uur samen met mijn trouwste supporter Romy in de richting Haelen. 

Het had de 24 uren daarvoor flink doorgeregend, maar onderweg was het eindelijk droog en ik had dus goede hoop dat de wedstrijd ook droog kon verlopen. In Haelen aangekomen werden we naar een grasveld gedirigeerd, direct naast (wat door moest gaan voor) start/finish. Wij op zoek naar de desk om in te schrijven en die bleek gelegen in de kantine van de nabij gelegen voetbalvelden. Onderweg er naartoe liepen we over de verharde parkeerplaats van het plaatselijk zwembad en dat bleek al ingenomen door campers en busjes van diverse amateur-, junioren- en (semi)profploegen. Allemaal een partytentje opgezet - vol met reclame - waaronder de mannen en vrouwen op de Tacx zaten warm te fietsen: droog uiteraard. En als je dan hun materiaal ziet (speciale tijdrit fietsen en dito stuurtjes, dichte wielen, etc.) dan voel je je ineens wel heel eeg klein. 

Maar..... Ik liet mij niet kennen. Ik mij inschrijven, Romy de auto halen en tussen de campers en busjes geparkeerd. Hoppakee, mijn eigen Tacx pontificaal naast de auto gezet, fietsje erop en trappen maar! Enige verschil: geen tentje boven mijn hoofd. Had ik het maar, want na nog geen 10 minuten begon het alweer te druppelen. Ik laat mij niet kennen en werk gewoon mijn warming up af ondanks de steeds harder druppelende regen. 

Kletsnat stap ik tegen de klok 19:15 uur van de fiets, ruim mijn Tacx weer op en Romy speld me mijn rugnummer (37) op. De fiets nog even controleren, de Garmin resetten en op weg naar de start. 19:37 uur zou mijn starttijd zijn. 

Het regent inmiddels flink door, maar omdat ik toch al nat ben, deert me dat niet en rij ik in afwachting van de start nog even rustig op en neer op het naastgelegen fietspad. Rond 19:30 uur begeef ik mij richting de startlijn en sluit netjes achter nummer 36 in de startrij aan.

Voor me start om de minuut een renner en zowat tegelijkertijd 'knalt' er links van de weg eentje met idioot hoge snelheid over de finish. Het is dus ook nog uitkijken dat als ík strakjes helemaal leeg over de finish kom, ik niet een andere renner of die ene verdwaalde toeschouwer overhoop rij, bedenk ik me. Ondertussen kijk ik, toch al wel wat zenuwachtig, aandachtig naar wat er voor me gebeurd. Zoals het een echte tijdrit betaamt, zit elke renner al met beide voeten 'ingeklikt' en wordt door een official aan het zadel rechtop gehouden terwijl de ander de secondes aftelt. 

Ondertussen zoekt Romy een plekje in de eerste bocht, naast een aantal locals van de plaatselijke Wielervrienden. "Toch jammer dat ze hier in het dorp geen reclame voor hebben gemaakt" zegt de een tegen de ander en vanonder de vele paraplu's wordt vervolgens de ene na de andere startende renner geanalyseerd.

Shit! Mijn bril, denk ik. Die heeft Romy nog in haar zak. Ik druk zwaaiend en roepend dat ze me die nog even snel moet komen brengen. Zullen de zenuwen wel zijn.

De renner voor me is vertrokken en dan is het mijn beurt. Ik rij naar voren, pak met één hand mijn stuur vast en onwennig dat ik ben met de andere het dranghek dat rechts van me staat. Ik klik beide voeten in de pedalen en de official pakt mijn zadel vast. "Nog 15 seconden", klinkt het naast me. Ooh, nu gaat het echt gebeuren..... Laat ik dat dranghek los of niet? "10 seconden", klinkt het weer. Ja, dan toch maar vertrouwen op de official die me vasthoudt en ik laat het dranghek los. "5, 4, 3, 2, 1 en start!" Daar ga ik!!!

Ik pers alles wat ik in de benen heb eruit en kom op gang. Natuurlijk; ik heb een veel te zwaar verzet staan dus verlies als zeker een seconde of twee. Dan de eerste flauwe bocht naar links: onoverzichtelijk en spekglad. Op het eerste rechte stuk trek ik flink door: 39, 42, 45, 47km/u.....



Ojjoj! De benen lopen vol. "Nu al? Boudewijn, het is nog ver", zeg ik tegen mezelf en ga iets rustiger rijden: 40km/u en ik zoek mijn getrainde cadans en ritme. Door de stromende regen oogt de weg langs de bosrand heel erg bedompt, bijna donker. De weg is niet meer dan een tweebaans fietspad breed. Erop letten doe ik niet, want daar heb ik geen tijd voor. Enige waar ik echt oor moest uitkijken was een tegemoet komende renner, want tja, beide met +40 op te teller, wil je niet botsen.....

1km, 2km, het keerpunt komt eraan. Voor me uit doemen twee mannen met een geel hesje op en zij wijzen mij op het keerpunt. Keren op zo'n smalle weg blijkt nog een hele uitdaging. Voor de zekerheid zwenk ik al uit naar de rechter berm (grind), keer en moet noodgedwongen aan de andere kant ook door de berm (modder). Gelukkig blijf ik overeind en slippend trek ik mij weer op gang. Al snel zit ik weer op de 40km/u en gaat het richting finish. Langzaam slaat de vermoeidheid toe, zakt het tempo af en toe naar de 38 en lijken die laatste kilometer er wel 10! Dan zie ik weer wat verdwaalde supporters en weet ik dat ik bij de laatste bocht naar rechts kom. Met enige angst niet onderuit te gaan, kom ik uit de ligbeugels, pak mijn stuur vast en pers de laatste 50 meter alles wat mogelijk is uit de benen. Ik rol met hoge snelheid over de finish, zet mijn Garmin stop en bol langzaam uit. Het zit erop: mijn eerste échte tijdrit!!! Eenmaal op adem en terug bij de auto (ik zie bijna zwart van de modder en regen) kijk ik op mijn Garmin en zie dat ik een gemiddelde van 39,5km/u heb gehaald, een cadans van 90 en een hartritme van 180 met een piek van 188. Exact zoals ik me op voorhand had bedacht. 



Ik lever mijn nummer in, kleed me om en rond 20:00 uur vertrekken we huiswaarts. 

Tijdrijden..... Alle clichés zijn waar: van te grote verzetten, tot té snel starten. Maar ik heb weer wat bijgeleerd en dát is het allerbelangrijkte. Op naar de volgende tijdrit van de Wfl Chrono Trofee in Panheel op 10 september a.s.. Een langere afstand: 15km!!!!

(Een dag later lees ik de officiële uitslag en blijkt dat ik in de klasse Amateurs van de 10 gestarte renners 8e ben geworden in een tijd van 7:37min, gemiddelde 40km/u....)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten